سالروز عهدنامه ی هرات، ۲۵‍ژانویه ۱۸۵۷ میلادی برابر با ۴بهمن ۱۲۳۱ خورشیدی

بهمن ۴, ۱۳۸۶

با دسیسه های استعمار انگلیس:

۱۵۰ سال پیش در چنین روزی سرزمین آریانا (افغانستان) از ایران جدا شد.

شکست های ایران از روسیه و بسته شدن عهدنامه های ایران و گلستان ترکمانچای و به دنبال آن نفوذ سیاسی روسیه در دربا ایران،باعث نگرانی و تشویش سردمداران دولت انگلیس و حکومت هند گردید،برای همین بایسته بود هر چه زودتر افغانستان به صورت حایل و حد فاصل و حریم امنیت هندوستان در آید.

در همه پیمان های که در فاصلهء سالهای ۱۸۰۰ تا ۱۸۱۴ میان دولت های ایران و انگلیس بسته شده،انگلیسیها همواره هرات را جزء جدایی ناپذیر ایران شناخته اند.اما همین که ناپلئون در اروپا شکست خورد انگلیس پس از بیست سال توانست نفس راحتی بکشد، سیاست خود را دگرگون نموده تصمیم گرفت هرات و بلوچستان را از ایرن جدا سازد و حریم امنیت جدید برای هندوستان به وجود آورد و به منظور اجرای این سیاست،شروع به تحریک و اغوای افغانها علیه ایران نمود.

اغتشاش و شورش قبایل افغان به تحریک انگلیس،به دلیل درگیری فتحعلی شاه قاجار در جنگ ایران و روس بی پاسخ مانده بود. همین که دوره دوم جنگ های ایران و روس به پایان رسید فتحعلی شاه متوجه شورش ایلات شرقی شد و در سال ۱۸۳۱میلادی/ ۱۲۰۹ خورشیدی عباس میرزا مامور سرکوب یاغیان گردید. وی توانست تا ۱۸۳۳م/۱۲۱۱خ خراسان و سیستان و بلوچستان را آرام کند،ولی چون کامران میرزا، امیر هرات از پرداخت خراج سالانه و فرمان برداری از دولت ایران خودداری کرد،عباس میرزا پسر خود،محمد میرزا را مامور محاصره ی هرات کرد.در اثرپشتکار محمد میرزا کار تصرف هرات نزدیک به پایان یافتن بود که خبر مرگ ناگهانی عباس میرزا و فرمان دشمنی محمّد میرزا از سوی فتحعلی شاه مانع یکسره شدن کار هرات گردید. قضیه ی هرات با مرگ فتحعلی شاه خاتمه نیافت.”سیمونیچ” وزیرمختار روس،محمّد شاه را به محاصره ی هرات تشویق کرد(۱۸۳۷م/۱۲۱۵خ) ولی محاصره ی هرات به دلیل تحریکات و کارشکنی های “مک نیل” وزیرمختارانگلیس و به دنبال آن اولتیماتوم دولت انگلیس مبنی بر اینکه اگر دولت ایران دست از محاصره ی هرات برندارد دولت انگلیس وارد جنگ خواهد شد(۱)،دست از محاصره ی هرات برداشت(سپتامبر۱۸۳۸م/آبان ماه ۱۲۱۶خ). نامه محمدشاه به هنگام ترک هرات به سپاهیان خود، دربرگیرنده ی نکات جالبی است که روحیه او را نمایان می کند. وی در قسمتی از این نامه می نویسد: توپچیان مخلص و سربازان فدوی و سواران جرار بدانید که مردن با غیرت و مردانگی، به ذات پاک احدیت، بهتر از هزار سال زندگی با تملق است و به قوت اسدالله الغالب، من شما را چنین دانسته و می دانم که از همه قشون های دول خارجه، تابدارتر زحمت و غیور و دیندار و پای آبروی دولت را به کارتر می باشید. هر چه دارم، برای شما می خواهم؛ نه دربند خانه و اطاق های با زینت و لذت و خوشگذرانی هستم. همین قدر از خدا طالبم اذیت هایی که از همسایگان ازبک و ترکمانان به خراسان رسید، پس بگیرم و ذلت به هیچ کس نکنم. این منتهای لذت من است.پس از برطرف نمودن خطر از هرات(۲)،انگلیس قراردادی با کامران میرزا منعقد کرده و حکومت وی را بر پایه همین قرارداد به رسمیت شناخت(اوت ۱۸۳۹/۱۲۱۷خ). این کار پیش درآمد جدایی افغانستان بود.

آشکارا مساله ی هرات بین ایران وانگلیس حلّ شده بود تا اینکه یارمحمّدخان امیرهرات می میرد و پسرش صید محمدخان به جای او می نشیند(۱۸۵۱م/۱۲۲۹خ).هواداری ناصرالدین شاه از صیدمحمدخان و فرمان برداری او از دربار ایران،دولت انگلیس را در مورد سرنوشت هرات بیمناک میکند،و برای نگاهداشتن منافع خود در هندوستان، به “سر جان مک نیل” کاردار خویش در تهران دستور بستن قراردادی با دولت ایران را می دهد تا به کلّی دست و بالِ ایران از هرات بریده گردد.

مهدی بامداد در جلد چهارم شرح حال رجال ایران،ضمن شرح حال میرزا آقاخان نوری می نویسد:«پس از کشته شدن میرزا تقی خان امیرکبیر و روی کارآمدن میرزا آقاخان نوری به دست بیگانگان،نخستین کاری که در سال۱۸۵۳ میلادی/۱۲۳۱خ به سود دولت انگلستان و به ضرر ایران کرد و میرزا تقی خان در هنگام صدارت خویش به هیچ روی زیر این دست خیانت های بین این دو نمی رفت،قراردادی منحوس شده در ۱۵ ربیع الثانی ۱۲۶۹ قمری/۱۲۳۱ خورشیدی با نایب سرهنگ “یوستین شیل” (۳) مامورفوق العاده و وزیر مختارپادشاهی انگلستان در دربار ایران بست و قبول کرد که دولت ایران از حق قشون کشی به هرات(یکی از چهار شهر خراسان بزرگ) ممنوع باشد…»

به هر روی در اثر فشار انگلیس و اصرار میرزا آقاخان نوری(۴)، ناصرالدین شاه سندی را امضا کرد که به موجب آن، دولت ایران متعهد می شد فقط در صورتی که نیروهایی از قندهار و کابل و یا نقاط دیگر به هرات تجاوز کنند قشونی برای دفاع از آن شهر بفرستد و پس از دفع دشمن وختم غایله،نیروی اعزامی برگردد و در مقابل،دولت انگلیس هم متعهد می شد که در امور داخلی هرات به هیچ وجه دخالت ننماید و در صورت مداخله ی دولت انگلیس در امور هرات،این سند باطل خواهد شد.(۵)

نمی توان پنداشت که میرزاآقاخان نوری ان قدر نادان و احمق بود که ارزش مُهره ی هرات را در نَردِ سیاست ِروز نمی دانست و یا از خیانت خود آگاه نبود. شاید به قول دکترابوالقاسم طاهری،آیا وی در تنگنایی بود که به حکم ضرورت می بایست پاداش دو وزیر مختار انگلیس،”فرانت و شیل” را بپردازد؟

سندی که میرزاآقاخان نوری تحویل “شیل” داد و ریشه ی اختلاف های بعدی میان دولت ایران و انگلیس شد و در برگیرنده ی شش تعهد بود.بر اساس این شش بند:افزون بر این اینکه اندازه ی دخالت ایران در فرستادن نیروی نظامی برای حفظ استقلال هرات در برابر متجاوزان احتمالی آشکار و اندازه می گردید، دولت ایران عهد می کرد که نماینده ی سیاسی دایمی در هرات نگاه ندارد و حکمران هرات نیز از آن پس نماینده ای در تهران نداشته باشد. بجز این اینها،دولت ایران بدون قید و شرط پیمان می بست که کلّیه امیران هرات را که در ایران در زندان بودند،آزاد کند و بعد از این به هیچ روی یه افراد مشکوک به مخالفت با سیّد محمدخان امان ندهد.

بدین روی در ۲۵ ‍ژانویه ۱۸۵۷ میلادی برابر با چهارم بهمن ماه ۱۳۲۱خورشیدی درادامه دسیسه های ضد ایرانی جهان استعمار با تحمیل زور و امضای عهدنامه ی هرات ،بخشی دیگر از خاک ایران زمین از مام میهن جدا افتاد تا همچنان چنگال استعمار کثیف انگلیس ایران را پاره پاره نماید،اما آریانا هنوز ایرانی ست.

 

ما همچنان تاکید می کنیم:

                      پان ایرانیسم تنها راه نجات ایران به هنگام ضعف و فترت وجدایی….

 

 

پانویس:

۱٫ در همین هنگام ناوگان انگلستان تشکیل شده از پنج فروند کشتی جنگی به فرماندهی دریادار “سرفردریک مِیت لَند”sir Fredrick Meitland  وارد آب های ساحلی ایران شده و جزیره خارک را اشغال نمودند.

۲٫ بر اساس فصل دهم عهدنامه ی ترکانچای، روس ها می توانستند در هر کجای ایران که دلشان می خواست کنسول تعیین کنند و به همین دلیل انگلیس مایل نبود ایران هرات را در اختیار داشته باشد ،چرا که تصرف هرات پیش در آمدی بر گرفتن همه ی افغانستان بود و ای کار به روس ها این امکان را می داد که در آن حدود دخالت کند.

۳٫justin sheill  از افسران انگلیسی و اموزگار سپاهیان ایران و یکی از دسیسه گران بر ضد امیرکبیر بود.

۴٫به گفته ی محمد محمود(نویسنده کتاب بسیار ارزشمند تاریخ روابط ایران و انگلیس)،میرزا آقا خان قباله ی هرات را_ که انگلیس دروازه هندوستانش می نامید_به نام انگلیسی ها سجل کرد و واگزار نمود.

۵٫در مورد مساله هرات  نگاه کنید به مخزن الوقایع، مقدمه.

 

 

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

Entry Filed under: Uncategorized. .



۱۶ Comments Add your own

  • 1.    وچ  |  بهمن ۴ام, ۱۳۸۶ at ۱۰:۱۵ ب.ظ

    با درود بر فرزند نیک ایران با جستاری نو در مورد ریشه های دشمنی اعراب مسلمان با ایران زمین و ایرانیان بروز هستیم

  • 2.    بچه پارس  |  بهمن ۴ام, ۱۳۸۶ at ۱۱:۱۴ ب.ظ

    دوست عزیزم مزدک گرامی!افغانستان (خراسان) فقط از نظر مرزی با ایران فاصله دارد و همه مردمان آریانا دل در گرو مام میهن دارندبه امید یکپارچگی کشور بزرگ ایران زمین

  • 3.    اریو برزن  |  بهمن ۵ام, ۱۳۸۶ at ۵:۴۰ ق.ظ

    با درود بر شماامیدوارم هرچه سریعتر تمام اقوام همیشه ایرانی آذری کرد لر بختیاری بلوچ و دیگر مردمان دست به دست هم داده و این خائنان مزدور و مفتخور را از ایران بیرون کنندو با همدلی ایرانی سربلند تر از امروز بسازیمو همچنین با ارزوی سلامتی برای سرور عابدینی که من از نزدیک این ابر مرد ایران را میشناسم و مطمئن هستم تا عابدینی ها در ایران هستند ایران همیشه سرفراز وبالنده خواهد بودننگ بر عرب بادبدرود

  • 4.    بندهشن  |  بهمن ۵ام, ۱۳۸۶ at ۱۲:۱۱ ب.ظ

    (نگاهی به سخنان محمود احمدی نژاد) سخنانی که باعث شرم ایرانیان است.به روزم!!

  • 5.    بچه پارس  |  بهمن ۵ام, ۱۳۸۶ at ۳:۱۵ ب.ظ

    با درود با مطلبی بسیار مهم به روز هستم چه کنیم که سوسکها سوسکمان نکنندچشم انتظارتان هستم

  • 6.    اتروپات  |  بهمن ۵ام, ۱۳۸۶ at ۱۰:۱۰ ب.ظ

    پاینده ایران با درود بر سرور مزدک گرانقدر مام میهن قابل جدایی نیست و این مرزهای پوشالی هیچگاه نمی توانند نژاد ایرانی و تبار ایرانی را زیکدیگر جدا کنند .با درود بر شما پیرامون یادآوری این روز .

  • 7.    برگزیده  |  بهمن ۶ام, ۱۳۸۶ at ۳:۰۹ ق.ظ

    شعر گونه های شعر گویان چپ

  • 8.    روزبه اهورا  |  بهمن ۶ام, ۱۳۸۶ at ۸:۲۳ ق.ظ

    درود بی پایان بر دوست مبارز و همیار نازنینم مزدکزیبا نگاشتید اما بسیار تلخ پاینده و جاویدان ایران, فرهنگ و آیین اهورایی

  • 9.    رستم عجمی  |  بهمن ۶ام, ۱۳۸۶ at ۱۰:۴۴ ق.ظ

    سلام دوست عزیز و گرامی.اندیشه ی شما یک اندیشه ی بزرگ است و قابل احترام.و می تواند ما را به اصل خود همان ایران بزرگ بر گرداند.به امید همان روز

  • 10.    چنگیز  |  بهمن ۷ام, ۱۳۸۶ at ۶:۲۶ ب.ظ

    مزدک لطفان چرند نگو درآینده نزدیک آذربایجان کوردستان و بلوچستان از ایران جدا خاهد شد

  • 11.    سیاوش  |  بهمن ۱۰ام, ۱۳۸۶ at ۱:۴۵ ب.ظ

    با سلام وب جالبی دارین ولی خوب بازدید وب من مثل وب شما(ولی شما بهتری) کمه بازدید وب من حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ تا در روز برای این که بازدید وبامون بیشتر بشه از شما تقاضا دارم من رو لینک کنید بعد تو قسمت نظرات به من اطلاع بدید تا من هم لینک کنمشاید با خودتون می گید اول چرا تو لینک نکنی !! باید به عرض شما برسونم من این پیغام رو برای بیش از ۵۰ تا وب می زارم اگر بخواد لینکشون کنم بیش از اندازه وقت میگیره شاید هم بعضی ها تمایل به لینک کردن نداشته باشنراستی من و با نام – ۩۞۩-کیلیپ موبایل- ۩۞۩-با تشکر سیاوش علیزاده

  • 12.    کیان مهر  |  بهمن ۱۰ام, ۱۳۸۶ at ۳:۵۲ ب.ظ

    درود بر شما یاران سرفراز مطلب بسیار خوبی بود .آریانا و دیگر سرزمین های جدا شده از ایران هنوز هم پیوندهای فرهنگی خود را با ایران حفظ کردند و یقینا به همت میهن پرستان روزی فرا خواهد رسید که تمامی ایرانیان در کنار هم در ایران بزرگ زندگی خواهند کرد.به امید آن روزپاینده ایران

  • 13.    TONYKUK  |  بهمن ۱۳ام, ۱۳۸۶ at ۵:۵۲ ب.ظ

    http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11372http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11369http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11371http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11357http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11358http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11359http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11370http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11379http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11380http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11393http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11394http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11395http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11401http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11402http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11403http://www.tebriztube.com/medyaizle.php?haber_id=11404

  • 14.    afshin,germani  |  بهمن ۱۴ام, ۱۳۸۶ at ۹:۴۷ ب.ظ

    درود ,, درود ,, درود ,, نمونه هایی از زنان پر افتخار ایران باستان …`*.¸.*´¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)(¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`•_____****_______****___***____***____***__ ***__***________****_______***_***__________**_____من_ ***_***________آپم___________***_***______________ ______***__***_______منتظر __ حضور ***___***_________________***____***_________گرم___ ***______***___________***________***___شما__***__________***___***____________*****_____________***_____________**___________ *پاینده ایران ,, بدرود …

  • 15.    afshin,germani  |  بهمن ۱۴ام, ۱۳۸۶ at ۹:۴۸ ب.ظ

    dorood bar mobarezane iran ,, piroozi nazdik ast ,, payandeh iran

  • 16.    محمدحسین  |  اسفند ۱۰ام, ۱۳۸۶ at ۱۲:۱۸ ق.ظ

    درود یه پرسشچرا به افغانستان آریانا گفته می شود ؟آیاسرزمین آریانا مرزهای امروزی ایران را در بر نمی گیرد ؟ پس چرا برخی ها از واژه ی آریانای بزرگ به جای ایران بزرگ استفاده می کنند ؟؟

Leave a comment

hidden

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


تازه ها :

پیوندها

بایگانی