بررسی کوتاهی در مورد نام تاریخی اروند رود

اسفند ۸, ۱۳۸۶

پاینده ایران

اروند رود یا …؟!

اروند رود مرز ایران و عراق

چندی است که از بلندگوهای رسانه های ماهواره ای برون مرزی پارسی شنیده می شود که به جای نام تاریخی اروندرود نام مجعول شط العرب به زبان می آید. شنیدن این سخن های نسنجیده از دشمنان این آب و خاک دور از ذهن نیست،آنچه برای ما شگفتی آور و نگران کننده است این است که گاهی این گفته ها از سوی کسانی بیان می گردد که هوادار شدید تمامیت ارضی ایران هستند و مرتبا در برنامه های خود از ایران و ایرانی سخن می گویند. از دید ما پان ایرانیست ها عراق کشوری عربی نیست بلکه تعداد بسیار زیادی کُرد و آشوری و شیعیان ایرانی کوچ کرده به آن سامان هستندو بخشی از آن را اعراب تشکیل می دهند و اصولا این کشور تا مدت ها بخشی از خاک شاهنشاهی ایران بوده است و بسیاری از آثار تاریخی و فرهنگی مذهبی مورد علاقه شیعیان جهان بویژه ایرانیان هنوز در این سرزمین پابرجاست.(در این میان می توان به نام ایرانی بغداد که پایتخت این سامان است اشاره کرد) این کشور غیر عربی که در دهه ۳۰ میلادی به یاری استعمار استقلال یافته و سپس به عنوان یک کشور عربی در بین مردم شناخته گردید، شط العرب ندارد واین نام،نام تاریخی آن نمی باشد.این نکته را یادآور می شویم یکی از دلایل آغاز یورش رژیم بعث عراق و دفاع مقدس ایرانیان نیز، ادعاهای واهی و پوچ صدام حسین نسبت به اروند رود بود که با دفاع همه جانبه ملت ایران روبرو گردید و شهدا و جانبازان و اسیران زیادی که از همه اقوام ایرانی و اقلیت های دینی بویژه تعدادی از هم میهنان عرب زبان نیز بودند، برجای نهاد. بسیاری از این شهیدان در اروند رود ِخروشان جان شیرین را فدای مام میهن نمودند و هنوز در بستر این رود خفته اند(جاوید الاثر)،تا مدافع آب و خاک و ناموس ایران و ایرانی باشند.

در اینجا چند سند تاریخی کهن که در آنها به روشنی از اروند رود نام برده شده است برای خوانندگان گرامی آورده می شود.نخستین، مهمترین و کهن ترین سندهای ایران زمین در شاهنامه فردوسی است. حکیم توس درکتاب جاودانه ی خود در بخش رفتن فریدون به جنگ ضحاک می نویسد:

 فریدون کمر بست و اندر کشید

نکرد آن سخن را بدیشان پدید

بِراند و بُدَش کاوه پیش سپاه

برافراز راند او  از آن  جایگاه

برافراشته کاویانی درفش

همایون همان خسروانی درفش

به اروند رود اندر آورد روی 

چنان چون بُوَد مرد دیهیم جوی 

اگر پهلوانی ندانی زبان 

به تازی تو اروند را دجله خوان 

چو آمد به نزدیک اروند رود 

فرستاد زِی رودبانان درود

 

در

در بخش دیگری از شاهنامه حکیم توس از خواب دیدن انوشیروان می فرماید:

خروش آمد از راه اروندرود 

به موبد چنین گفت هست این درود 

۲٫در کتاب نُزهَه القلوب نوشته حمد الله مستوفی جلد ۳ صفحات ۲۱۴ و ۲۱۵ ابتدا روشنگری هایی در مورد به هم پیوستن دجله و فرات آورده شده و سپس اینگونه آمده است: آب هایی که از خوزستان در می رسد به آن جمع گشته شط العرب می شود … و فرس(ایرانیان) آن را اروند رود می خواند. 

۳٫ اروند رود نام یکی از هفت رودخانه سپند (مقدس) در اوستا می باشد.(حقوق بین الملل دریاها و مسایل ایران ،دکتر بهمن آقایی دیبا،ص ۱۲۷)

۴.در روزگاران دور، رود های دجله و فرات بدون این که به هم بپیوندند مستقیماً به خلیج فارس می ریختند و نام دجله اروند رود بود. اروند به چم ( معنای ) « تند و تیز » است و چون این رود از کوه های پر شیب آسیای صغیر(ترکیه کنونی) و ارمنستان سرچشمه می گیرد و بسیار خروشان است، بدین نام خوانده می شد. نام تازی دجله نیز به همین چم است. (نامه باستان، میر جلال الدین کزازی، جلد یکم، ص ۳۰۷ )

امید است این اسناد که مشتی از خروار است روشن کننده اذهان باشد.

به امید ایرانی آباد وآزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

Entry Filed under: Uncategorized. .



۱۰ Comments Add your own

  • 1.    afshin, germany  |  اسفند ۹ام, ۱۳۸۶ at ۳:۲۳ ق.ظ

    فرزندان آذرآبادگان ایران آیا قهرمان آذربایجان را میشناسید , پاینده باد راه و یادشبخوانید فرزندان آذر آبادگان تاریخ پر شکوه آن بخش از ایرانمان را ……… آخرین گفتار بابک خرمدین سردار بزرگ ایران … به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی پاینده ایران

  • 2.    آتش  |  اسفند ۹ام, ۱۳۸۶ at ۶:۱۲ ب.ظ

    در پاسخ به تمام ” کافران ” و نا مسلمانانی که از قطع دست و پای ۵ جوان در سیستان و بلوچستان ناراحت شده اند و این عمل را عملی وحشیانه و ضد انسانی می دانند و همین طور در پاسخ به تمام کافران و نا مسلمانانی که از مرگ یک خانم دکتر جوان و همچنین یک دانشجوی ترم آخر حقوق در خانه های عدل الهی رژیم داد وا مصیبتا سر داده اند ، و همین طور در پاسخ به تمام کافران و نا مسلمانانی که از اعدام ها و شکنجه های مردم ایران شکایت یا گله ای دارند، و همینطور در پاسخ به تمام کافران و نا مسلمانانی که بر فروش دختران ایرانی به شیخ نشینان عرب می گریند، باید گفت : سزای کسانی که با ( دوست داران) خدا و پیامبر او می جنگند و در زمین به فساد می کوشندجز این نیست که:کشته شوندیا بر دار آویخته گردندیا دست و پایشان در خلاف جهت هم بریده شودو یا از آن سر زمین تبعید گردند.این رسوایی آنان در دنیاست و در آخرت عذابی بزرگ خواهند داشت. ( سوره مائده – آیه ۳۳ ) باشد که این جواب دندان شکن ، باعث خرد شدن دندان ها و همینطور خاموشی این مدعیان حقوق بشر شود و دیگر از مثله شدن ، آویزان شدن ، کشته شدن و فروخته شدن جوانان این سرزمین به دست ” اجرا کننده گان اسلام ناب محمدی “، ناراحت نشوند.مرگ بر تمام کافران و نا مسلمانانزنده باد اسلام ناب محمدیوزنده باد اجرا کنندگان اسلام ناب محمدی در قرن بیست و یکم

  • 3.    مریم  |  اسفند ۹ام, ۱۳۸۶ at ۸:۰۴ ب.ظ

    عزیزایرانیاربادرودوبلاگ پاسارگادبالاخره ف ی ل ت ر شدوازاکنون درآدرس جدیدفعالیتم راادامه می دهم.لطفن لینک مرادرآدرس پیوندهای تان تصحیح کنید.لینک شمابه آدرس جدیدمنتقل شد.پاینده وبرقرارباشید.جاویدایران عزیز.

  • 4.    امیرحسین  |  اسفند ۹ام, ۱۳۸۶ at ۸:۵۱ ب.ظ

    با درودبسیار مطلب جالبی بود و باید این خبر به گوش آقای میبدی برسد چون او همواره به اروندرود شط العرب می کوید.

  • 5.    کاوه اهوازی  |  اسفند ۹ام, ۱۳۸۶ at ۸:۵۹ ب.ظ

    پاینده ایرانبا مطلبی از وهابیها به روزم.پاینده ایران

  • 6.    مسعود  |  اسفند ۱۰ام, ۱۳۸۶ at ۱:۲۰ ق.ظ

    با تبادل لینک موافقی؟

  • 7.    ائلخان  |  اسفند ۱۰ام, ۱۳۸۶ at ۱:۴۷ ب.ظ

    یاشاسین آذربایجان

  • 8.    بچه پارس  |  اسفند ۱۰ام, ۱۳۸۶ at ۶:۲۶ ب.ظ

    با درود بر شما همرزم گرامیبا پستی مهم و قابل تامل به نام شبیخون خاکستری به روز هستمحال خوشی نیست با آذربایجان من و اینهمه مدعی!امروز قلب هر آذربایجانی در محبت ایران آتشکده مشتعل و سوزانی استچشم انتظارم و نظر شما برایم بسیار مهم

  • 9.    مهدي رفعتي  |  اسفند ۱۰ام, ۱۳۸۶ at ۹:۵۳ ب.ظ

    با درودمتنی ارزشمند از استاد گرانقدر جناب آقای دکتر انور خامه ای درباره ی پان تورکیسم در تارنگار آینده روشن نهاده شده است. از شما دوست گرامی دعوت می کنم این متن را مطالعه نماییدبا سپاس

  • 10.    مهران  |  اسفند ۱۱ام, ۱۳۸۶ at ۲:۳۱ ب.ظ

    درود بر شما . البته نام دجله هم در واقع یک نام ایرانیست چه ایرانیان در زمان هخامنشیان این رود را تیگره نامیدند که به زبان پارسی باستان یعنی تند و تیز و این نام معرب گردید و با تبدیل ت به د و نیز گ به ج و همچنین ر به ل واژه تیگره به دیجله تبدیل شده است. نام اروند رود در واقع نام دیگر به زبان پهلوی است که معادل ارنگ رود در منابع پهلویست. به عبارتی در منابع پهلوی همواره ارنگ رود را اروند رود نامیده اند که با توجه به اینکه یک رودخانه اساطیری است و در اوستا تحت نام رنگها ranghaنامیده شده علی القاعده باید همان رودخانه رسا rasaدر منابع سانسکریت باشد چون حرف س s سانسکریت در زبان اوستایی تبدیل به ngh میشود. هندوان رسا را نام دیگر رودخانه عظیم سرسوتی sarasvatiمیدانند که در دوران پیش از تاریخ انحراف پیدا نموده و خشک شده است و این رودخانه غیر از رودخانه دجله یا تیگره بوده و امروزه رودخانه ایست که از هیمالیا سرچشمه میگیرد و بعد از طی مسافتی در ریگزارهای راجستان در ریگها مدفون میشود. در هر حال غیر از این مورد اخیر با شما موافقم چون علاوه بر نام بغداد نام رودخانه فرات نیز نامی است به زبان پارسی باستان چه در کتاب پهلوی بندهشن اشاره شده که نام رودخانه فرات به معنای آبدار است. حتی نام ایراک Irakیا عراق عرب در برابر عراق عجم هم در واقع یک نام ایرانیست و واژه عراق نیز معرب ایران است.

Leave a comment

hidden

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


تازه ها :

پیوندها

بایگانی