بدلیل فیلتر شدن این تارنما در برخی شهرها همزمان تارنمای جدیدمان هم بروز می گردد. کلیک کنید
به نام خداوند جان و خرد
۱)روز سه شنبه مورخ ۱۰/۲/۱۳۸۷ (روز ملی خلیج فارس)با توجه به ادعاهای واهی دولت امارات متحده عربی ودر خصوص جزایر سه گانه ایرانی ابوموسی (گپ سبزو),تنب کوجک , تنب بزرگ و نام خلیج فارس و بنا به دعوت سازمان جوانان حزب پان ایرانیست تجمع اعتراض آمیزی در مقابل سفارت این کشور در خیابان ظفر تهران برگزار گردید.
هدف از برگزاری این تجمع همانگونه که آمد صرفا بیان و نمایش مخالفت مردمی با تحرکات واقدامات شیخ نشینان امارات بود و بس.
ازآنجائیکه برگزرای اجتماعات با توجه به اصل بیست وهفتم قانون اساسی و با رعایت دو شرط مذکور در این اصل ۱)مسلحانه نباشد۲)مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است.و شورای نگهبان نیز برگزاری تجمع در معابر عمومی را بدون اخذ مجوز آزاد میداند .این تجمع قانونی بوده و از حقوق اساسی ملت میباشد.
۲)حضور پرشور و آگاهانه مردم دیدنی و کم نظیر بود.
۳)چند نفر از نیروهای امنیتی و انتظامی حاضر در محل ,عصبی ,پرخاشگر و آشفته حال به نظر می رسیدند .آنها برخوردی ناشایست و بدور از شان اداری و اخلاقی داشتند که موجب شد برخورد مناسب سایر همکاران خود را نیز تحت شعاع قرار دهند:
۳-۱)آنچه در لحظه نخست بنظر می رسید این بود که برخی از نیروهای انتظامی و امنیتی علاقه ای به حفظ امنیت جمع حاضر و سفارت خانه نداشتند و کوشیدند تا جریان را به سمت اغتشاش و بی نظمی بکشانند .گویی به آنها گفته بودند این تجمع علیه مسولین نظام است و این موجب شده بود جهت خاتمه دادن به آن عجله خاصی داشته باشند.از مصادیق این امر می توان به رفتار یکی از مامورین کلانتری عباس آباد -نیلوفر اشاره کرد که نسبت به توقیف بلندگویی که جهت هماهنگی و نظم دهی حاضرین بهمراه آورده شده بود اقدام نمود.بدیهی است که این امر زمینه را برای طرح شعارهای انحرافی برای اشخاصیکه به هر دلیلی مترصد سوء استفاده یا برهم زدن این تجمع بودند باز میکردو دیگر مصداق آن توقیف وسایلی بود که جهت انجام مسوولیت ها برای انتظامات در نظر گرفته شده بود این امر بطور آشکار مانعی در راه ایفاء موثر مسوولیتها توسط برگزار کنندگان شد و در دقایق بعد با توجه به انبوه جمعیت اداره تجمع را مختل نمود .مصداق سوم بازداشت یکی از برگزار کنندگان در همان لحظات اولیه تجمع بود.
۳-۲)یکی دیگر از مامورین نیروی انتظامی( که متاسفانه نام ایشان مشخص نیست) با راه رفتن در بین شرکت کنندگان و استفاده از الفاظ نامناسب جهت تحریک حاضرین اقدام می نمود.
۳-۳)جمع آوری پارچه نوشته ها به شیوه ای ناپسند و متفرق نمودن تجمع کنندگان با توسل به شیوه های ابتدایی ،هل دادن -فریاد زدن و استفاده از نیروهای ویژه جهت ایجاد رعب و وحشت با توجه به داعیه هایی که نیروی انتظامی و مسولین حاکمیت دارند قابل توجیه نمی باشد.
۳-۴)بازداشت تعدادی از شرکت کنندگان و همچنین توقیف و ضبط دوربین های عکاسی ,فیلمبرداری و گوشی های تلفن همراه نتیجه همان عصبانیت و سوءمدیریت مسوولین انتظامی و یا آمرین آنها بود.
۳-۵)برخورد فیزیکی با چند نفر از بازداشت شدگان توسط دو مامور کلانتری عباس آباد برخلاف حقوق شهروندی است.
۳-۶)پرونده سازی و ازائه گزارش ها خلاف واقع در خصوص برگزار کنندگان و بازداشت شدگان بصورت رویه ای در مراجع قضایی و انتظامی در آمده است.گرچه در این تجمع یکی از قضات آگاه به مسایل ملی قرار منع تعقیب بازداشت شدگان را صادر نمود.
۴)در موارد مربوطه به دیپلماسی شایسته است وزارت امورخارجه بصورت فعال در صحنه حاضر و اقدامات لازم را مبذول دارد از جمله آنکه علیه شرکت گوگل در خصوص استفاده از نام جعلی برای خلیج فارس اقدام کند,به سفرای کشورهای عرب در ارتباط با قطعنامه های ضد ایرانی این اتحادیه تذکر جدی دهد,روابط اقتصادی با این کشورها را کمرنگ کند,مانع از حضور و نشستن ریاست جمهوری در زیر نوشته های جعلی این اتحادیه شود و …لیکن آقای دکتر متکی وزیر امورخارجه یا حوصله ندارد و یا توان و انگیزه لازم را ندارد .مضافا اینکه از تجربه کافی نیز برخوردار نمی باشد ,از سویی دیگر هیات حاکمه درگیری های جدی در صحنه بین الملل با قدرت های بزرگ دارد و امارات و دیگر کشورهای کوچک خلیج فارس با تکیه بر این اختلافات و با استفاده از این قدرتها وزن خودرا در صحنه رویارویی با ایران افزایش داده و دیگر آنکه با وقوع تحریم ,امارات تبدیل به محل جدی برای باز صادرات کالای مورد نیاز ایران شده است و این امر دستگاه های دیپلماسی را به سمت انفعال در مواجهه با تهدیدات این کشورها در قبال ایران سوق می دهد .بسیار روشن است که در این شرایط می بایست مناسبات با ورود فاکتورهای دیگر به عرصه روابط از جمله حضور خودجوش مردم تغییر یابد و این وظیفه ای است متوجه آحاد مردم که از منافع ملی و تمامیت ارضی کشور خود بصورت مقتضی پاسداری بعمل آورد .ایجاد محدودیتهای سلیقه ای ,امنیتی و خلاف منافع ملی در مقابل ایفای مسوولیتهای ملی توسط فرزندان این سرزمین,تهدیدهای جدی را متوجه امنیت ملی کشور کرده است.
۵)علیرغم آنکه حاکمان کشوری می گویند از ما انتقاد کنید در نبود فضای مناسب و حداقلی برای انتقاد ,کوچکترین انتقادها را برنتابیده -صرفا منتظر شنیدن مدح خود هستند.
۶)شگفت آنکه نیورهای تصمیم گیر حاکمیت به جای حمایت از این اقدامات موثر در راستای منافع ملی بابرقراری تماسهای تلفنی با برگزار کنندگان این گردهمایی را مغایر با امنیت ملی می دانستند .حال آنکه بعد از برگزاری این تجمع در تهران و استقبال با شکوه در تبریز خلاف این مدعا به اثبات رسید و این نشان می دهد که مسوولین از شناخت مفهوم امنیت ملی و راهکارهای متناسب با این معنا ناآگاه بوده و شاید از این رو باشد که حدود هفت سال پیش هم بتاریخ ۱۸/۱۲/۷۹ در حالیکه قرار بود تجمعی به دعوت گروهی از دانش آموزان و دانشجویان برگزار شود مسولان وزارت کشور (که علاقمند به ذکر نام خود نبودند)آنرا عملی مشکوک و برهم زننده امنیت ملی دانسته ،برگزار کنندگان را بازداشت نمودند و جالب اینجاست که آن مسوول و مسوولین که سوءمدیریت آنها محرز است هیچگاه مورد بازخواست قرار نگرفته و از حاشیه امنی برخوردارند در حالیکه رفتار و عملکرد آنها اقدامی علیه امنیت ملی است.
۷)کیفیت حضور ملت ایران در تجمع دهم اردیبهشت به گونه ای بودکه نوید حرکتی نو در ظهور اراده ملی را میداد.این تجمع که از منطق “به ایران بیاندیشیم”و الزامات وطن پرستی پیروی می کرد نه الزام مبتی بر نگره های پایدار در تاریخ معاصر,بر ضرورت شورش و گریز ناپذیری آن پای می فشرد و نه سر در چنبره ی اطلاعت از حکومت و دستورالعمل های آمرانه حکومتیان در غفلت از مصالح عامه و منافع ملی داشت.این منطق نو در ساحت آگاهی ملت ایران و برای تعیین رفتار سیاسی اجتماعی می بایست بسطی آگاهانه یابد تا بتوانیم در سرنوشت خود حضوری جدی و موثر داشته و جهت مصالح عامه و منافع ملی گام برداریم و افق رفتار را از این منطق تنظیم کنیم.
بی هیچ تردیدی ما افراد ملت ایران اجزای یک وطن مقدس هستیم و اولاد این مادر مهربان .می بایست مناسبات وطن را بر پایه یک اصول عادلانه ای تنظیم کنیم تا در عصر جدید حیات خودمان از عهده باید های زمان برآییم .امید بر این داریم که گام های بعدی استوارتر و نیز هماهنگ تر با دیگر وطن پرستان باشد.
به امید ایران آباد ،آزاد و شکوهمند.
پاینده ایران
سازمان جوانان حزب پان ایرانیست
(کارگر هفت تپه ایم گرسنه ایم گرسنه – مدیر پروازی نمی خواهیم – معیشت زندگی حق مسلم ماست –پرونده قضایی مختوم باید گردد-مدیر حراست اخراج باید گردد-زیو دار حیا کن شرکت را رها کن)) سر می دادند .